~ تنها فرياد حنجره خفته ~

و گفته هايم را به جويباری می دهم

آری به جويبار

                                                   تا که آن آبی ِ زلالِ بيکران

                                                              در هوايی دلکش

                                                                     انديشه های ابدی تصنيف زيبايم را

                                                                                 به گلوی يک قناری برساند

تا شايد آن قناری

تنها فرياد حنجره ی خفته پرغصه ام باشد.....

آه، ای قناری، نفيرم باش!

که ديگر توان فريادم نيست....

                                                گلهای زيبای اطلسی باغچه ی خانه مان،

                                                                   صدای شيرين شکفتن زندگی را

                                                                                    از سکوت معنا دارم

                                                                                              بر هر رهگذر هديه می کنند.....

آری از سکوت!

اما، افسوس چشم و گوش دنيا

اينها را نمی فهمد.......

/ 27 نظر / 42 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رنگین کمون

هميشه به انتهاي گريه كه مي رسم صداي ساده ي فروغ از نهايت شب را مي شنوم صداي غروب غزال ها را صداي بوق بوق نبودن تو را در تلفن آرام تر كه شدم شعري از دفاتر دريا مي خوانم و به انعكاس صدايم در آيينه اتاق خيره ميشوم در برودت اين همه حيرت كجا مانده يي آخر ؟ سلام عزيزم/نميدونم چی بنويسم/بذار با آهنگ وبلاگت اشکای منم آروم بگيرن/آره!!!

O.H.L

سلام . وبلاگ زيبايی داری . خوشحال ميشم به من هم سر بزنی

محمد

سلام ......قناری ....پيام رسون .......ولی فقط ميتونه عده ی کمی رو مطلع کنه ........غصه ی آدم از اعماق وجوده آدم آتيش می زنه و آثارش در چهره آدم ...هويداست ..........عالی بود ....همه غصه دارن

azadeh

سلام عزيزم يه دنيا ممنون سرزدی گلم.........عيدت و سال جديد مبارک...شادکام باشی.......در پناه ايزد............قشنگ بود مطلبات

نازنين

حنجره ام ديگر از سکوت تاول زده!... فرياد می خواهد... بهار بر خيالت مبارک آيناز گلم... بارانی باشی.

دریا

با سلامی بهاری به آیناز عزیز.......با وجدانی آسوده منتظرت هستم.....بهارت سبز و بهاري

mani

دیروز که با تو وداع کردم در خود مردم دیروز که به آشیانه ات رفتی...... من تنهای تنها در کلبه خود ماندم دیروز که نگاه آخر را تبسم بخشیدیم ......من همانند کودکی گریستم دیروز که گریستم به خاطر سادگی و ساده لوحی دیروز خودم و تنهایی و فراق امروز بود .......

سارا

سلام آيناز گلم....خانومی کم سعادتی من بوده که نتونستم بهت سر بزنم....از حضورت ممنونم....متن اين دفعه ات هم مثل هميشه عالی و سرشار از احساس بود....شاد باشی و هميشه سبز....دلت گرم و عشقت هميشه مستدام...

faranak

سلام ايناز جان...مرسی که به من سر زدی نازنين..نوشته هات واقعا عاليه..در ضمن سال نو شما هم مبارک باشه