.:: خاکستر غم ::.

سرم در ضيافت زانويم<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

يا زانويم در ميان بازویم؟

جا خوش كرده است

                                          نمي دانم..

                                             فقط مي دانم                                                       در غمت،                                                           مچاله اي بيش نيستم

تمام پيكرم

در آتش دوريت ميسوزد و هيمه اش

خاطرات ديروز توست

                                           روزي كه بيايي

                                               خاكسترم را به كدام سمت

                                                                 به باد خواهي داد؟

كاش آن روز

بودم و مي ديدم

قهقهه ات را كه چه بي پروا

به من خنديدي.....

 

/ 11 نظر / 30 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سارا

نميدونم اينو کجا خوندم؟« مطمئن باش و برو...ضربه ات کاری بود...دل من سخت شکست....و چه زشت به من و سادگيم خنديدي...برو تا راحت تر تکه های دل خود را سرهم بند زنم»...وقتی پست اين دفعه ات رو خوندم ياد اين افتادم...مواظب خودات و دلت باش...شاد باشی و هميشه سبز

AiNaz

سارا جونم جمله ای که گفتی از جمله های خودم بود که سال قبل توی يکی از پستام نوشته بودم....مرسی از لطفت....

سارا

آیناز گلم آپديتم....با حضور مهربونت خوشحالم ميکنی؟منتظرم...

باران تنهايي

سلام تنهاييم را ورق می زنم کتابيست که انتهايی ندارد ومن در پی سرفصل های آن ولی.... سر فصل هيچ ... نه شماره نه تاريخ و نه حتی نام نويسنده ...... فکر کردم نام خودم را بنويسم... ولی آيا در اين تنهايی مقصر منم؟... منم که اين ديوارهای بلند را دور خودم کشيده ام ؟ ياتويی که تنهايم گذاشتی و گفتی پی خويشم بروم.... تويی که هر روز با يک شاخه گل سرخ بديدارم می آمدی ... و پس از آن روز ديگر نيامدی مقصر نيستی

رنگين كمون

بذارررررررررررررررر بررررررررررررررررررررره اينجوری تموم نميشی حروم نميشی آپم بيا پيشم

رنگين کمون

پس اين ها همه اسمش زندگي است دلتنگي ها دل خموشي ها ثانيه ها دقيقه ها حتي اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمي كه برايت نوشته ام برسد ما زنده ايم چون بيداريم ما زنده ايم چون مي خوابيم و رستگار و سعادتمنديم زيرا هنوز بر گستره ويرانه هاي وجودمان پانشيني براي گنجشك عشق باقي گذاشته ايم خوشبختيم زيرا هنوز صبح هامان آذين ملكوتي بانگ خروس هاست سرو ها مبلغين بي منت سر سبزي اند و شقايق ها پيام آوران آيه هاي سرخ عطر و آتش برگچه هاي پياز ترانه هاي طراوتند و فكر من واقعا فكر كن كه چه هولناك مي شد اگر از ميان آواها بانگ خروس رابر مي داشتند و همين طور ريگ ها و ماه و منظومه ها ما نيز بايد دوست بداريم ... آري بايد زيرا دوست داشتن خال با روح ماست

پو پو کوچول

به نام حضرت آدم........ بوسه ای که لبانم را به مزمزه می اندازد / شايد جبران همه ی گناهان ناکرده ام باشد / چرا که فردا تو می روی و / من می مانم / جهنمی که روی لبانم جا مانده است ....

رهگذر

رهگذری خسته در انتهای راه بودم تو آمدی برايم از راهی ديگر سرودی راهی زيبا اما بی رهگذر با تو رهگذر اين راه شدم تا کجايش با هم همراهيم؟ سلام خسته نباشی وب قشنگی داری می خواستم اگه بشه لینک منو تو لینکان بزاری من ان کارو می کنم

شينا

سلام آيناز مهربونم... بعضی چيز ها رو بايد از پشت سر ببينی و بهشون نگاه هم نکنی وگرنه تو روت ميخندن! تو دلت هوای پيش ما اومدن نميکنه احيانا؟؟